SACİT TERZİ…

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Makamın Değil, İnsanlığın Hikâyesi

Bir belediye başkan vekili düşünün…

Şile’nin her mahallesini, her köyünü bilen; hangi hanede kaç çocuk olduğunu, hangi ailenin özel gereksinimli bir evladı bulunduğunu, kimin hasta, kimin yardıma muhtaç olduğunu bilen bir başkan vekili…

İnsanların yalnızca isimlerini değil, dertlerini de bilen; sadece kapılarını değil, gönüllerini de çalmayı önemseyen bir insan düşünün.

İşte Şile Belediye Başkan Vekili Sacit Terzi’yi anlatmak, yalnızca bir makamı anlatmak değildir. Bir aile babasını, bir duruşu ve devlet ahlakıyla yetişmiş bir insanın hayat anlayışını anlatmaktır.

Bir düşünün…

İstanbul gibi bir şehirde belediye başkan vekilliği yapıyor ama kendi evi yok; kirada oturuyor. Villalarla, yazlıklarla, yatlarla, katlarla değil, mütevazı aile yaşantısıyla anılıyor. Kendi hayatını gösterişten uzak sürdürüyor.

Üstelik mal sahibiyle yaşadığı hukuki anlaşmazlık nedeniyle mahkemelik olduğu ifade edilen bir başkan vekilinden söz ediyoruz.

İnsan ister istemez düşünüyor: Makam sahibi olmak, mutlaka büyük servetlere sahip olmak mıdır? Devletin bir makamını temsil etmek, kişisel zenginlikle mi ölçülür?

Hayır! Devlet ahlakı; sahip olduklarınla övünmek değil, sahip olmadıkların karşısında da onurunu koruyabilmektir.

Bir insanın değerini mal varlığıyla değil, emeğiyle, dürüstlüğüyle, ailesine karşı sorumluluğuyla ve kamu görevine yaklaşımıyla değerlendirmek gerekir. Çalmadan, hak yemeden, alın teriyle yaşamanın kıymetini bilen bir anlayış, devlet terbiyesinin en önemli değerlerinden biridir.

Çünkü devlet adamlığı yalnızca makam koltuğuna oturmakla kazanılmaz. Devlet adamlığı; gücün karşısında ölçülü olmayı, yetkiyi kişisel çıkarın önüne geçirmemeyi, insanlara tepeden bakmamayı ve en önemlisi, makamın insana değil, insanın makama değer kattığını bilmeyi gerektirir.

Asıl zenginlik, sahip olduğunuz evlerin sayısı değil; kaç insanın gönlünde yer edindiğinizdir.

Bazen bir çocuğun yüzündeki tebessüm, bazen çaresiz bir annenin duası, bazen de kapısı çalınan bir hastanın gözlerindeki umut… İnsanın gerçek değerini anlatan şeyler bunlardır.

Şile, 62 mahallesiyle yalnızca bir merkezden ibaret değildir. Her mahallesinde ayrı bir hayat, her köyünde ayrı bir hikâye, her hanesinde ayrı bir mücadele vardır.

Bir belediye başkan vekilinin sorumluluğu da sadece hizmet üretmek değil; o hikâyeleri görebilmek, ihtiyaçları anlayabilmek ve hiçbir insanın kendisini unutulmuş hissetmemesi için gayret göstermektir.

Sacit Terzi’yi anlatırken mesele yalnızca nerede oturduğu, nasıl yaşadığı ya da hangi makamda bulunduğu değildir. Asıl mesele, makamın getirdiği sorumluluğu hangi anlayışla taşıdığıdır.

Çünkü makamlar geçicidir. Koltuklar değişir, görevler sona erer, unvanlar geride kalır. Fakat insanın karakteri, ailesinden aldığı terbiye ve insanlara karşı tutumu, onun hikâyesinde iz bırakır.

Bir gün görev biter, makam odasının kapısı kapanır. Geriye ne kalır?

Bir çocuğun hatırladığı iyilik, bir ailenin unutmadığı destek, bir vatandaşın gördüğü samimiyet ve insanların vicdanında bıraktığınız iz…

İşte devlet ahlakı dediğimiz şey, biraz da budur: Yetki sahibi olduğunda değişmemek, makam sahibi olduğunda insanları küçümsememek ve gücünü kendi çıkarından önce sorumlulukları için kullanmak.

Şile Belediye Başkan Vekili Sacit Terzi…

Mütevazı aile yaşantısı, kirada sürdürdüğü hayatı ve devlet terbiyesiyle yoğrulmuş duruşuyla gündeme gelen bir isim.

Çünkü insanın gerçek itibarı, kaç mülkünün olduğuyla değil; dürüstlüğüne duyulan güvenle, insanlara yaklaşımıyla ve görevini nasıl taşıdığıyla ölçülür.

Ve bazen bir insanı anlatmak için uzun cümlelere bile gerek yoktur.

“Devlet adamlığı, makamın büyüklüğüyle değil; insanın ahlakıyla ölçülür.”

Bir de şu gerçek vardır:

Koltuklar insanı büyük yapmaz. İnsanın karakteri, oturduğu koltuğa değer katar.